สวัสดีครับแฟนเพจทุกท่าน กลับมาพบกับ “หมอธี มีเรื่องเล่า” กันอีกครั้งนะครับ ในช่วงเวลาที่ลูกหลานต้องรับบทบาทเป็นผู้ดูแล (Caregiver) แฟนเพจเคยมีประสบการณ์แบบนี้ไหมครับ... เวลาพยายามอธิบายเรื่องการกินยา หรือนัดหมายไปหาหมอ เราอุตส่าห์พูดเสียงดังฟังชัดแล้ว แต่คุณพ่อคุณแม่กลับเงียบ ไม่ตอบสนอง หรือบางครั้งท่านก็ชอบบ่นเรื่องเดิม ๆ เล่าเรื่องอดีตซ้ำไปซ้ำมา จนลูกหลานเผลอถอนหายใจและตัดบทสนทนาทิ้งไปเสียดื้อ ๆ หลายครอบครัวมักมาบ่นกับหมอในห้องตรวจว่า "คุณหมอครับ คนแก่ที่บ้านดื้อมาก คุยยาก.

สวัสดีครับแฟนเพจทุกท่าน กลับมาพบกับ “หมอธี มีเรื่องเล่า” กันอีกครั้งนะครับ แฟนเพจเคยมีประสบการณ์แบบนี้ในครอบครัวไหมครับ... เวลาเราพยายามอธิบายเรื่องการกินยา หรือพยายามสอนคุณพ่อคุณแม่ใช้แอปพลิเคชันในสมาร์ตโฟน เราอุตส่าห์พูดด้วยความหวังดี พูดเสียงดังฟังชัดแล้ว แต่ท่านกลับเงียบ ไม่ตอบสนอง หรือบางครั้งก็หงุดหงิดใส่เราซะงั้น จนสุดท้ายกลายเป็นการทะเลาะเบาะแว้งกันไป หลายครอบครัวมักจะบ่นให้หมอฟังในห้องตรวจว่า "คุณหมอคะ คนแก่ที่บ้านดื้อมาก คุยยาก อธิบายอะไรก็ไม่เข้าใจ พอเสียงดังใส่ก็ห

สวัสดีครับแฟนเพจทุกท่าน กลับมาพบกับ “หมอธี มีเรื่องเล่า” กันอีกครั้งนะครับ แฟนเพจเคยสังเกตพฤติกรรมของคุณพ่อคุณแม่ หรือญาติผู้ใหญ่ที่บ้านไหมครับว่า ช่วงนี้ท่านมักจะเปิดทีวีเสียงดังลั่นบ้าน ชอบถามซ้ำ ๆ ว่าเราพูดอะไร หรือบางครั้งก็เดินสะดุดข้าวของ คลำหาสวิตช์ไฟไม่เจอ? หลายครอบครัวอาจจะเผลอหงุดหงิด ตะคอกใส่ หรือคิดว่าท่านเริ่ม “ดื้อและไม่ใส่ใจ” แต่ในมุมมองของแพทย์ พฤติกรรมเหล่านี้ไม่ใช่ความดื้อรั้นครับ แต่มันคือปฏิกิริยาตอบสนองต่อ “การสูญเสียการรับสัมผัส (Sensory Impairment)”...